O krwawieniu zewnętrznym mówimy wówczas, kiedy krew wydostaje się na zewnątrz z rany. Pojęcie krwotoku jest zarezerwowane dla stanu, gdy w krótkim czasie poszkodowany traci dużą ilość krwi.

Rozpoznanie krwawienia zewnętrznego
Uszkodzone naczynie krwawi. Rozróżniamy trzy typy krwawienia w zależności od rodzaju uszkodzonego naczynia: kapilarne, żylne, tętnicze.

Krwawienie kapilarne: krew sączy się z rany powoli.
Krwawienie żylne: krew wydostaje się z rany intensywnym strumieniem, ale krwawienie daje się łatwo opanować, ponieważ ciśnienie w krążeniu żylnym jest niskie.
Krwawienie tętnicze: krew wydostaje się z każdym skurczem mięśnia serca pod dużym ciśnieniem. Jest to najpoważniejsze i najtrudniejsze do opanowania krwawienie, dlatego że w krótkim czasie można utracić dużą ilość krwi.

- otarcie – powierzchniowa warstwa skóry zostaje zdarta i występuje niewielkie krwawienie;
- cięta – jest to głębokie przecięcie skóry i tkanek głębszych, posiada równe krawędzie;
- kłuta – uszkodzenie spowodowane wbiciem (przebiciem) np. nożem, odłamkami szkła, lodu, co może powodować uszkodzenia narządów wewnętrznych. W tego typu ranach istnieje bardzo duże ryzyko infekcji. Przedmiot, który powoduje uszkodzenie może pozostawać w ranie;
- szarpana – brzegi rany pozostają nierówne, często widzimy luźne kawałki skóry;
- amputacja – oderwanie części ciała np. palca, dłoni od ciała.

Zaopatrywanie krwawienia zewnętrznego

Prawidłowe zaopatrywanie krwawienia zewnętrznego ma na celu zapobiegania dalszym uszkodzeniom i powikłaniom.
	Należy zabezpieczyć siebie przed kontaktem z krwią, a tym samym przed infekcjami, przez założenie rękawiczek medycznych lub plastikowych worków, plastikowych toreb albo jakiegokolwiek wodoodpornego materiału.
	Następnie należy uwidocznić miejsce krwawienia (ranę) przez zdjęcie (rozerwanie lub przecięcie) odzieży.
	W miejscu uszkodzenia należy przyłożyć sterylną gazę (kompres), a w przypadku braku materiałów opatrunkowych – czystą tkaninę, i zastosować ucisk swoją dłonią. W ten prosty sposób największe krwawienie zostanie zatrzymane.
	Jeżeli poszkodowany ma uraz na kończynie, należy ją unieść tak, aby znalazła się powyżej serca. Spowoduje to wyrównanie ciśnienia, a tym samym zmniejszenie krwawienia. Jednocześnie należy uciskać dłonią miejsce urazu.
	Aby móc zająć się innymi obrażeniami, należy założyć opatrunek z bandaża. Opatrunek zakładamy w następujący sposób: pozostawiamy użytą gazę (kompres) czy materiał i rozpoczynamy w miejscu uszkodzenia bandażowanie okrężnymi ruchami, przesuwając się w górę i w dół, zawsze trochę mocniej przyciągając bandaż w miejscu uszkodzenia.
	Jeżeli krew przesiąka przez opatrunek, nakładamy kolejną gazę (kompres) i analogicznie bandażujemy. Nie usuwamy poprzedniego opatrunku, a dokładamy nowy. Postępujemy tak, aż krew przestanie przesiąkać przez opatrunek.
	Jeżeli nie możemy opanować krwawienia pomimo prawidłowo wykonanych czynności, należy poszukać punktu, w którym tętnica jest najbliżej powierzchni i przebiega nad kością, wówczas możemy dodatkowo ją w tym punkcie ucisnąć.

Postępowanie przy różnych typach krwawień
Typy krwawienia
Krwawienie zewnętrzne		Krwawienia wewnętrzne
	Należy odsłonić miejsce uszkodzenia oraz zastosować jego ucisk.		Nawet przy najmniejszym podejrzeniu krwawienia wewnętrznego należy uruchomić procedury ratownicze!
	Jeżeli to możliwe, miejsce urazu podnosimy powyżej serca i stosujemy ucisk rany.		W krwotoku wewnętrznym:
	Zakładamy bandaż.		– dzwonimy pod numer 112 lub 999,
	Jeżeli nadal nie opanowaliśmy krwawienia pomimo nałożenia opatrunku uciskowego, dzwonimy pod numer 112 lub 999.		– staramy się zapobiegać wstrząsowi, – układamy poszkodowanego tak, aby mógł wymiotować - obserwujemy oddychanie